روز نوشت های درخت سرو  و جوانه کوچولو

یه زمانی کوکو سیب زمینی رو با ماسوره قالب میزدم شکل مارپیچ میشد که خیلی توی بشقاب قشنگ بود گوجه ها را هم شکل گل رز میکردم و با ریحون کنار بشقاب تزیین میکردم ....امشب متنها رنگ کوکو هایی که با قاشق یه اندازه شون کردم قهوه ایی مایل به سوختن بود با ترشی نوش جون کردیم خیلی هم مزه داد - 

میز نهار خوری هم الان پر از کتاب ه و خودکاره - 

گاز رو هم دستمال نکشیدم همین که ظرف ها رو شستم کافیه 

 

میخواهم بگم بعد از یه تاریخی توی زندگی جا می افتید  اولش همه چیز خیلی سخته . 

+اگر الان خواهر زاده ام اینو میخواند می گفت یه زمانی پای گوشت و قارچ هم می گذاشتی ...وای خدا ! چطور صبرم می کشید سه ساعت برای یه غذا وقت بگذارم ؟