روز نوشت های درخت سرو  و جوانه کوچولو

بچه اردک ها رو دیدید چطوری مشتاق ابتنی اند؟ روح من همون قدر مشتاق دریافت هر ارتعاشی هست یعنی یک درصد فکر کنید من بگذارم کسی منو هیپنوز کنه...

با این شناخت از خودم باز خریت میکنم و با وجود روز داغونی مثل دیشب رفتم سراغ ساب های لوسی دریم و باید بگم دیشب گفتم اوکی بگذار یه تازه اش رو امتحان کنم و تا صبح توی کابوس کنترل نشده ای بودم که منظره باغ پدر بزرگم به دریا تبدیل شده بود و من تمام مدت توی خواب به پسر عموم میگفتم پس کوهستان کو؟ کوه ها کجا هستن...

در نتیجه الان جز تاکسید بدنم از لیپید ها باید روحم رو هم تاکسید کنم...