شما هیچ وقت نمی توانید دریا رو توی فنجان بریزید .
پس من هیچ وقت نمی توانم فیزیک کوانتومی رو اون طوری که یه فیزیک دان درک می کرد درک کنم ...
این غم انگیز ترین حقیقتی که در مورد هوشم فهمیدم ...
شاید هم اطلاعاتی که به زبان فارسی میگیرم کافی نیست مثلا ما هنوز توی مدرسه فیزیک به بچه ها درس می دهیم اما الان در تمام دنیا صحبت فیزیک کوانتوم هست یعنی دیگه ما چیزی به عنوان جامد نداریم ! همه چیز حتی خود ما ذرات انرژی در قالب موج های مغناطیسی هستیم که با سرعت های متفاوت و طول موج متفاوتی که داریم تفاوت اشیا و خواص ماده رو می سازیم ...یعنی ته ته اش دیگه نوترون و پروتن نیست فضای یک اتم 99.99 درصد خالیه اون 00.01 میشه پروتن و نوترون و الکترون و باقی ایش میشه کوراک ها یعنی ذرات انرژی ...
چقدر قشنگه نه ؟!
+البته خیلی از خودم ایراد نمی گیرم چون مثلا همین امروز هزاران معلم درگیر سامانه رتبه بندی هستن و خودم نگران نهارم ...میخواهم بگم در یک دنیای با عظمت و با شکوه و شگفت انگیز هستیم اما در ابتدایی ترین مسایل خودمون رو نگه داشتیم ...مثل بچه ایی که بردنش اکواریوم زنده در میانه اقیانوس اطلس و اون جلوی در یک ماهی گلی کوچیک و عادی دیده و انقدر محو شده که نمی خواهد بدانه صدمتر جلوتر چه دنیای بزرگ و شگفت انگیز مخفی شده
