هوس کردم برم موهام رو کوتاه کنم و بعد از اون رنگهای کاکایویی و روشن کننده روش بگذارم . با ابروهایی که رنگ شدن و پوستی که این رنگ کردن کلی روشن و بازش کرده . دلم میخواهد مژه هم بکارم با اینکه میدونم دوامش خیلی کم هست ...
یه جورایی دوست دارم یه تغییر به صورتم بدهم و باز بامزه وبا نمک بشم !
لباس های تازه رو هم بخرم و یه تیپ تازه بزنم .
اما میترسم با موی کوتاه افسردگی بگم چون رشد موهام کم هست و ممکنه چهارسالی طول بکشه به اینکه الان هستم برسم هرچند ته اش دایم به خودم میگم عوضش باز موی بلند و فر و سالم دارم ...موهام واقعا سوخته و حتی اگر نخواهم کوتاه کوتاه کنم برای رسیدن به سلامت موهام سی سانت و شاید بیشتر باید بزنم و بعد میگم خوب یک تغییر هم بدهم ...
موی کوتاه رسیدگی راحت تری داره ...میتوانی هر بار مدلش بدهی و رنگ کردنش ارزون تره ...
نمیدونم خیلی دو دلم ! اخه هم حیفه و هم خسته ام کرده ...
