چندتا تجربه از سال اول کاری
+من عادت داشتیم تکالیف هر بچه رو خصوصی ببینم و ازش بخاطر تلاشش تشکر کنم. تکلیف یک وظیفه نبود راهی برای قوی تر شدن بود . کم کم تعداد خط املا ها بیشتر شد و تمرین های ریاضی بیشتر و نتیجه اش با املا هایی خیلی خوبی که امروز تحویل گرفتم . هرگز بچه ایی مجبور به تمرین نشد . اما من از بچه های همراه تشکر میکردم و تا انرزی بچه ها افت میکرد می گفتم چی برچسب می خواهد ؟ کی میخواهد براش گل بکشم !؟ پس یادمون باشه ایجاد حس خوب برای بچه ها خیلی در همکاری انها موثر هست .
+بر حسب اتفاق دو تا از بچه های بد خط و بی توجه به ظاهر تکالیف در کنار دوتا از با سلیقه ترین ها نشستن و نتیجه خیلی خیلی موثر تر از گفتن مکرر خوش خط باش بود . دفتر دخترهای با سلیقه رو همیشه بالا می بردم و از این همه سلیقه تعریف میکردم و دایم می گفت دختربا سلیقه است و دفترش قشنگه ...دیدگاه جنسیتی اگر در جهت پیشرفت باشه به نظرم استفاده از ان مساله نداره و نتیجه کلی برگه ی ریاضی با طرح قلب و گل و ستاره بود که به ادم انرژی میده (خودم عادت داشتم پای برگه ی معلم هایی که دوست داشتم یه بیت شعر بنویسم . بچه ها برام نقاشی می کشن )
+بر حسب اتفاق یک نفر که نمره اش خوب بود را خیلی خوب دادم . نیتجه از این رو به اون رو شدن بچه بود . تشویق همیشه به مراتب با ارزش تر از سرزنش هست و نتیجه اش ماندگار تر هست .
+در غالب نظم بردن بچه ها ان هم بعد از عید و با هیجان اولیه حضور در مدرسه و از ان گذشته بچه هایی که عادت کرده بودن کلاس کم جمعیت رو تجربه کنند اوایل واقعا وحشت ناک بود . اعتراف میکنم در این مورد شکست خوردم اما تجربه ی خوبی برام شد .
+معلم باید هوشیار باشه و ببینم چطور بچه ها می توانند جفت بشن . اگر بچه ایی ساعت اولیه کنار شماست و به کلاس نگاه میکنه و میگه کجا بشینم جهت نگاهش را دنبال کنید اون حتما یه دوست نشان کرده هر طور شده باعث دوستی بچه ها بشید .
+به بچه ها یاد بدهید کلاس برای شماست . تمام وسایل برای شماست برای همین باید مراقبشون باشیم . دیوار پر از نقاشی های شماست . چیزی را از انها پنهان نکنید . یک خط کش معروف دارم که با اون برای بچه ها خط میکشیدم . این خط کش هر جایی که جا می موند سریع به دست من می رسید . بچه ها فهمیدن چیزی به اسم حریم بزرگتر و ترس نیست اشتراک وسایل برای همه است . خانم معلم حتی کنارتون روی نیمکت می شینه ....پس ... اگر تذکری داده میشه واقعا دلیل داره .
+گاهی خودکفا ترین بچه از شما جزیی ترین کمک رو میخواهد این طور وقتا صبور باشید و ببیند چرا از شما توجه میخواهد ...حتما به اون توجه کنید .
+عاشقتم ، بزن قدش ، تو بهترینی ،ماشالله ، من به تو افتخار میکنم ، دوست دارم ...هیچ کدام برای یه معلن دهه هفتادی که شاگردهاش دهه نودی اند اشکال نداره ...بچه ها سر کلاس خسته میشن ...ول میخوردن ...معلمی مثل من سختگیره و مثل تراکتور کار میکشه ...نوازش موهاشون از روی مقنعه و لبخند زدن و گفتن این جمله ها به بچه ها انرژی میده
+تهدید یه وقتایی لازمه ...براش عذاب وجدان نگیر ...
+تا میتوانی خاطره ی خوش بساز انها فقط یک سال حق دارن توی بغل یه معلم هق هق گریه کنند چون نوک مداد قرمزشون شکسته و فقط تویی که میتوانی اون لحظه بگی اشک هات دلیل بارونه ...گریه نکن تا خورشید به تابه و بزنی به بینی شون و بگی نظرت چیه جای گریه یه کلیپ باحال بگذارم شاد بشیم ؟! اره این فقط از معلم کلاس اول بر میاد .
