روز نوشت های درخت سرو  و جوانه کوچولو

کاش کسی 

جایی 

منتظرم بود ...

 

+فکر میکنم مظمین نیستم که مهمانی مادرشوهرانه این بار تموم شده . رفتن خونه ی جاری جان ...بگید یا صبور ...

درسهای فردا رو چیدم ...کنار بخاری بالشت گذاشتم و دارم فیلم می بینم و خونه غرق سکوته ...راستی چقدر کم با هم حرف میزنیم ...من و رضا جفتمون عاشق سکوتیم ...و این سکوت گاهی چقدر کشداره ...

+فردا نشانه ک یعنی سفر نشانه ها نیمه شده ...یعنی فصل ها دیگه تکراری اند ...به زودی من می مونم و یک گوشی از درسهای ضبط شده و روزهای تکراری ...عجیب مشتاق سال بعد هستم .